Program ini diwujudkan sebagai sebahagian rancangan pertama penulis cerita...
...ditaja oleh MCST dan KOCCA.
Saya di taman permainan pangsapuri awak. Boleh saya jumpa awak?
Padam
Saya takkan pergi sebelum saya jumpa awak.
Awak tahu saya degil.
Saya bukan ancaman. Saya minta dengan hormat.
Berikan saya lima minit atau tiga minit?
Boleh awak jadikan ia sekurang-kurangnya satu minit dan satu saat?
Episod 2
Tiga langkah.
Biar betul!
Seminit dan satu saat.
Saya nak tanya sesuatu dulu.
-Bagaimana awak tahu saya di mana? -Ia tak penting.
-Sekarang... -Saya datang untuk beri amaran.
-Kalau awak ganggu hal saya... -Sebenarnya...
Saya datang untuk beri awak amaran juga.
Saya nak menjaga hal awak dengan lebih lagi.
Apa?
Awak fikir awak tahu sesuatu tentang saya?
Jangan terlalu angkuh.
Bukan begitu.
Awak selamatkan saya.
Saya mula nak hidup kerana awak.
Awak dah mula lagi.
-Kalau awak terus... -Saya tahu...
...awak tak ingat.
Apa pun, saya akan masuk campur urusan awak.
Mungkin awak keliru, tapi ini yang terbaik saya boleh buat sekarang.
Awak bersedialah.
Saya gembira awak okey.
Walaupun sebenarnya awak tak okey.
Hei!
Tunggu saya!
Itu takkan buat berat badan awak turun.
Tengok.
-Apa ini? -Abang saya tutup pintu.
-Apa? -Susah nak percaya.
-Saya cedera di sini. -Betulkah?
Itu kebetulan. Awak cuai.
Sebenarnya, saya tak ungkit hal ini semalam.
Apa?
Awak boleh teka daripada arah sebuah bola.
Tapi dia tahu tempat di mana ia akan langgar.
Awak rasa dia jadi psikik?
Atau dirasuk oleh roh jahat?
Orang kata perubahan sikap mendadak adalah tanda kematian.
Awak fikir ia sesuatu yang benar?
-Jangan mengarut! -Tidak.
Mari pergi.
Hei, mereka datang.
Selamat pagi!
Na Bi ialah...
Oh Kyung Whee!
Jelaskan pada saya.
Saya tak mahu berurusan dengan awak.
Kami pun sama.
Jelaskan.
Kami tak perlu tahu tapi kami cuma nak tahu.
Awak akan cedera kalau awak tahu.
Apa?
Ke tepi kalau tak mahu cedera.
Ia hanya sebab kita lambat ke sekolah.
Perhatikan kami semasa awak jalan.
Saya akan tendang punggung awak. Dua tendangan, tiga tendangan.
Awak cari siapa?
Awak fikir siapa saya nak jumpa?
Awak tak berubah langsung.
Begitu juga dengan awak.
Okey. Saya minta maaf tentang semalam.
Jangan minta maaf kepada saya. Minta maaf dengan Da Eun.
Yalah.
Lelaki semalam itu teman lelaki awak?
- Oh Kyung Whee? -Dia itu gila.
-Awak sangat sepadan dengan dia. -Awak ada jumpa dia lagi?
Apa yang seorang budak buat di sauna?
Apa lagi?
Buka pintu.
Lepaskan saya!
Buka pintu.
Buka!
Saya dengar lagu awak.
Lirik yang mengarut.
Apa maksud awak?
Saya rasa awak masih mencuba.
-Awak boleh bernafas? -Pandang saya.
Maksud saya, bagaimana kehidupan awak?
Awak boleh bernafas bila awak berlari begitu?
Han Na Bi masih terperangkap di dalamnya.
Awak melarikan diri.
Gabungan awak berdua tentu menarik.
Awak tak boleh lari buat selama-lamanya.
Kadangkala awak perlu menghadapinya.
Okey. Saya faham. Boleh kita cakap di luar?
Kenapa dengan awa berdua?
Maafkan saya.
Saya pergi dulu. Jangan lambat ke kelas.
Saya takkan lambat. Awak pergilah.
-Selamat tinggal. -Jumpa lagi.
Tak mudah, bukan?
-Saya berada di situ selama sejam... -Han Na Bi.
Dia sendirian di sana selama setahun.
Rasa macam nak mati, rimas, sunyi dan membosankan!
Dia seorang diri.
Jadi kali ini, tolong buat apa yang dia suruh.
Bukannya susah.
Dia macam awak.
Sombong gila.
Yang ini, kan?
Ya.
Tunggu.
Tunggu di luar 10 minit. Tidak, lima minit.
Awak yang beria-ia saya jumpa dia.
Teka siapa yang datang. Awak akan terkejut.
Awak boleh jumpa dia sekarang.
Okey.
Hong Da Eun.
Da Eun!
Sudah lama kita tak jumpa.
Saya memang nak datang, tapi...
...saya fikir awak mungkin rasa tak selesa.
Saya risaukan awak. Saya benar-benar ikhlas.
Oh ya.
Saya terpaksa dapatkan gitar baharu kerana kawan awak.
Saya tak biasa dengan yang ini.
Lagu kegemaran awak...
Saya tak ingat pula.
Seronok?
Marahlah saya kalau awak nak.
Saya dah kata saya akan uruskan hal awak.
Saya tahu saya tak minta kebenaran awak.
Saya tak peduli pun.
Apapun, ia untuk awak. Saya tak berniat untuk buat...
-Kalau awak marah... -Terima kasih.
Baiknya awak.
Agak memalukan untuk cakap begini tapi bukan mudah untuk memujuk Jin Wook.
Dia sangat menyeramkan dan negatif.
Tapi dalam komunikasi manusia, semuanya berjalan dengan ikhlas.
Awak patut berhenti marah sepanjang masa...
Cukup.
Saya beritahu awak untuk kebaikan...
Kamu nak ayah jadi gila?
Ayah baru terima panggilan.
Kamu tak boleh fikir?
Apa perasaan mak dia apabila berjumpa kamu?
Kalau kamu jadi dia, kamu nak jumpa diri kamu?
Ayah takkan jumpa kamu.
Ayah tak nak jumpa orang yang buat anak ayah begitu.
Saya faham.
-Saya faham sangat. -Kamu patut bersikap seperti itu.
Tak ada sebarang perbezaan.
Kamu perlu kuat. Kita mesti teruskan hidup.
-Saya tahu! -Jadi kenapa kamu...
Saya tahu tapi saya tak tahan diri saya.
-Saya tak nak menyusahkan ayah. -Han Na Bi!
Semuanya kerana saya.
Kalau saya mati pun...
Saya akan pergi.
Na Bi.
Ini sangat memalukan. Awak pergilah.
Wah. Itu satu peningkatan. Awak boleh cakap awak malu.
Awak masih berjalan dengan ini?
Apa yang awak fikirkan?
Bagaimana dengan kaki awak?
Awak tahu.
Kebanyakan orang tak menggunanya dengan betul.
Ini sangat kuat.
Menyapu terus ke luka tidak disyorkan.
Seperti ini.
Awak perlu sapu keliling luka itu.
Tengok. Kebanyakan orang tak guna dengan betul.
Seperti ayah awak.
Dia tak tahu.
Berhenti. Saya okey.
Jangan ikut saya.
Na Bi!
Na Bi.
Pak cik patut kejar dia.
Pak cik yang bersalah.
-Kamu bersama dia di hospital. -Apa yang pak cik tahu tentang dia?
-Kenapa kamu tanya? -Saya kasihankan pak cik.
Jangan nak menyibuk.
Ini urusan saya juga.
Benarkan saya terlibat sekali.
Berapa lama sebenarnya pak cik habiskan bersamanya selama 19 tahun?
Setahun? Enam bulan?
Tiga bulan?
Pak cik tak ada hak untuk beritahu saya apa nak buat.
Pak cik sendiri tak kenal dia.
Kamu terlalu muda untuk...
Sebab kami masih muda, ia menyakitkan, serius dan takut.
Kamu tak boleh hidup begitu selamanya.
-Kamu ingat senang nak cari rezeki? -Tak bolehkah...
...kita menjalani hidup biasa saja?
Kita tak boleh asyik bekerja saja.
Bila pak cik makan dengan dia? Bila masa pak cik berbual dengan dia?
Dia melalui masa yang sukar.
Jadi, dia perlukan sokongan awak.
Dua hari lagi adalah hari jadinya.
Jangan hanya tinggalkan wang di atas meja.
Jangan buat perkara yang akan buat pak cik menyesal.
Seterusnya, ia tindak balas eksotermik.
Tindak balas Eksotermik lawannya adalah tindak balas Endotermik.
Akan ada percikan api. Perhatikan eksperimen daripada jauh.
-Ya. -Okey. Kamu boleh mula.
Ya?
Tunggu sekejap.
Diam.
-Cikgu akan tunggu di luar. -Ya, cikgu!
Jumpa nanti.
Ia agak menakutkan.
Cuba berlagak macam lelaki.
-Buat saja. -Saya akan lakukannya.
-Tiada apa yang berlaku. - Buat dengan betul.
-Patutkah saya goncangkan sedikit?
Ya.
Ia akan berhasil.
Tengok.
Panas. Panas!
Tunggu.
Awak membakarnya kalau kelam-kabut.
Jangan risau. Tak mengapa.
Saya percayakan awak.
Penipu.
Awak buat penggambaran "Matriks?"
Saya tak sangka awak sungguh fleksibel.
Awak begitu pantas sekali.
Bersihkan dengan hati-hati.
Belakang leher dan telinga sukar untuk dibersihkan.
Bagaimana awak tahu?
Saya pernah melihatnya.
Mereka tak ada masalah sebelum ini.
Apa awak cakap?
Saya bukan bercakap dengan awak. Cepat bersihkan.
Okey.
Memang teruk...
Semua kerana Han Na Bi.
Dia suruh saya tukar kumpulan. Dia tak mahu berada dekat awak.
Han Na Bi?
Awak padam video lucah awak?
Bagaimana saya lupa tentang itu?
Dia bukan ke sana tanpa sebab.
Awak dah padam video lucah awak?
Apa awak buat? Awak gila?
Bagaimana dengan awak? Awak pun gila?
Saya takkan buat lagi.
Han Na Bi!
Awak dah padam video lucah awak?
Awak sudah format pemacu keras awak? Ia perlu dilakukan.
-Awak dah pastikannya? -Apa?
Ada seseorang yang cakap begitu.
Han Na Bi!
Maafkan saya.
Saya tak perasan tadi.
Jangan lakukannya. Awak akan cedera.
Ia bukan urusan awak.
-Tolong pergi. -Saya tak boleh buat begitu.
Awak di sana.
Awak tak okey langsung.
Awak rasa terseksa dan nak mati.
Adakah saya salah?
Beritahu jika saya salah.
Kenapa awak tak pedulikan diri sendiri?
Kenapa awak perlu buat musuh?
Ada ramai orang di luar sana.
Kenapa awak menyeksa diri sendiri?
Awak tak kasihankan diri sendiri?
Saya rasa kasihankan awak.
Bila saya nampak awak sakit dan tak boleh alihkan pandangan daripada awak.
Saya akan buat apa saja untuk awak.
Kenapa awak tak pedulikan diri awak sendiri?
Siapa saya?
Ji Young dan Da Eun tak ada jadi kenapa saya masih hidup?
Semuanya salah saya. Saya suruh mereka pergi.
Bas itu rosak cuma alasan saja. Tapi kami memang malang.
Kita perlu teruskan hidup... Ini semua bohong.
Sebenarnya...
...orang cakap semua itu salah saya.
Ia buat saya gila tapi tiada siapa tahu.
Ayah gembira yang saya masih hidup tapi itu yang buat saya gila.
Biasalah untuk rasa sakit sebab ia salah saya.
Tapi semua ini terlalu sukar.
Saya mahu lupakan semuanya.
Ia akan berakhir bila saya mati. Mereka akan maafkan saya.
Berkali-kali saya tekad.
Tapi saya tak boleh.
Untuk beberapa alasan bodoh, saya masih mahu hidup.
Saya nak hidup normal seperti orang lain.
Patutkah saya mati?
Buat apa saja yang saya nak?
Apa maksud awak?
Awak bodoh?
Siapa nak awak pergi?
Ia satu kemalangan. Ia bukan salah awak.
Saya tahu ini takkan membantu awak.
Tapi ada orang yang sayangkan awak.
Orang yang mahu awak hidup.
Mereka akan menderita tanpa awak.
Kadangkala kita boleh hilang.
Kita akan bersendirian dalam gelap.
Jadi, tunggu di sana.
Saya akan datang dan dapatkan awak.
Di mana awak berada, saya akan cari awak.
Jadi, Han Na Bi...
Tunggu di sana.
Awak mesti hidup.
Seperti mana saya ingin hidup kerana awak.
Awak perlu hidup untuk orang yang sayang awak.
Maksud saya...
Jangan mati, Han Na Bi.
Ada sekurang-kurangnya 300 orang yang benci dia dalam sekolah ini.
Mari kita bersatu. Masa untuk revolusi.
Dia memang tak guna tanpa abangnya.
Mari sini.
-Ayuh. -Cepat.
Apa yang awak takutkan?
Tak ada apa-apa.
Rupa saya memang macam ini.
Jangan ganggu kami.
Awak tahu, saya berusaha menjadi baik.
Benar.
Tapi saya tak faham kenapa orang suka mencabar saya.
Ia sangat memalukan bagaimana saya takut...
...dengan Oh Kyung Whee.
Kenapa awak dengar cakap penipu?
Saya tak percaya apa yang dia katakan!
Awak nak ke mana?
Bukan untuk mulakan kebakaran? Mengarut.
Hei, Jang Seul Ki.
Awak banyak habiskan masa dengan dia.
Awak fikir awak istimewa? Jawab pertanyaannya.
Cakap sekali lagi.
Awak nak mati?
Nak mati?
Awak nak mati?
-Apa? -Saya kata kalau awak nak mati!
Awak pilih poket mana?
Saya ada banyak poket.
Saya mahu bersopan. Kenapa awak tak benarkan saya habiskan?
Tengoklah dia. Kelakar.
Seul Ki. Jang Seul Ki!
Seul Ki!
Jang Seul Ki!
Keluarlah.
Hei.
Saya nak pindah ke sekolah lain.
Tidak. Saya nak pergi luar negara.
Tidak. Saya akan tinggalkan dunia!
Hei.
Saya akan buat mereka rasa lebih malu daripada awak.
Ini sangat memalukan!
Saya akan buat mereka rasa lebih daripada awak.
Ini bukan kebetulan.
Ia tetap akan berlaku.
Saya faham sekarang.
Faham?
Boleh awak jaga Seul Gi untuk saya?
Awak nak ke mana?
Saya silap. Saya tak boleh ubah masa depan.
Jika ia perlu, ia akan berlaku.
Senario yang sama, cuma tukar pelakon.
Dulu Han Na Bi tanggalkan seluarnya.
Dia masih Han Na Bi cuma dalam situasi berbeza.
Jadi maksudnya orang lain akan kena?
Sama seperti Seul Ki?
Begitu?
Hei!
-Saya akan bunuh awak! -Maaf!
Awak menjengkelkan!
Saya tak boleh biarkan ia berlaku.
Sekarang apa?
Gembira berjumpa awak!
Saya nak jumpa awak.
Awak penipu besar.
-Awak berseronok? -Saya minta maaf tentang itu.
Awak meletakkan saya dalam situasi yang kekok.
Lari!
-Apa awak buat? -Maaf.
Kenapa awak hulurkan tangan awak?
Saya tak tahu. Kenapa saya buat begitu?
Ia tak sepatutnya awak.
Awak sangat...
Awak sangat... mari sini!
Awak nampak mukanya?
Saya suka!
Dia memang besar dan...
Jika ia perlu, ia akan berlaku.
Pada hari seperti ini, kita patut berseronok.
Ayuh!
Kenapa awak bawa saya ke sini?
Saya risau.
Sekali sekala keluar seronok, bukan?
Tetapi kenapa di sini?
Yang pakai seragam sekolah, kamu patut belajar.
Kamu akan menyesal kalau kamu tertangkap.
Yang rambut panjang itu!
Kamu tak patut keluar dengan mereka!
Bertahan. Kaum wanita, hati-hati dengan skirt.
Kita akan mulakan. Mulakan!
Saya tahu awak sukakannya.
Ia percuma seumur hidup kalau awak mengahwini saya.
Bukan awak. Apa kita nak buat dengan muka awak?
Awak, sebelah dia, ya.
Ya. Saya maksudkan awak.
Awak dalam cinta tiga segi?
Dia sukakan dia.
Hei, yang berpakaian Pendidikan Jasmani.
Awak patut tinggalkan mereka bersendirian.
Saya mahu awak berdua pergi janji temu.
Pergi! Jangan ganggu mereka!
Baiklah. Kamu berdua boleh buat apa saja.
-Yi Do. -Ya?
Dia cantik dan ada 'ganjaran' untuk itu.
Itu memang cara di dunia.
Kita patut tinggalkan mereka bersendirian.
Betulkah?
Awak tak nampak?
Kita patut bersama.
Faham?
Awak comel. Naiklah.
Tapi...
Tunggu.
-Awak okey? -Ya.
-Mari kita pergi. -Tunggu sekejap.
Bila awak sebut lelaki sebelah cermin mata...
Apa maksud awak? Bertahan!
-Maksud awak, saya? -Bertahan!
-Ke mana awak nak bawa saya?
Oh Kyung Whee, awak pegang saya terlalu kuat.
Saya cuma risau awak akan tercedera.
Awak perlu bayar.
Awak berjaya yakinkan saya. Sekarang bayar.
Jangan terlalu teruja.
Awak sangat pelik.
Awak nampak lain baru-baru ini.
Awak merenung saya semasa saya baru berpindah ke sini.
Saya tak ada keberanian.
Sekarang awak rasa berani secara tiba-tiba?
Cukup berani untuk ganggu saya di platform?
Saya gembira jumpa awak.
Aduhai.
Saya rasa awak memang gila.
Orang gila?
Bagaimana awak boleh terfikir untuk tarik seluar dia?
Dan awak...
Tak ada apa-apa. Ada sebab saya berbuat demikian.
Awak tak akan percaya kalau saya beritahu awak.
Apa-apa saja. Seronok juga.
Dia buat muka kelakar.
Gila betul.
Bagaimana ini berlaku?
Oh Kyung Whee nampak kacak.
Kekacakan ini tak boleh diterima dalam tiga tahun.
Saya akan berfikir tentang dia.
Ini...
Ya, yang pertama untuk saya juga.
Tapi...
Saya rasa takut sekali lagi.
Saya rasa takut kebahagiaan ini akan hilang.
Dua hari dari sekarang.
Saya masih tak tahu kenapa dia membunuh diri.
-Kamu dah bangun? -Ya.
-Ayah tak pergi kerja? -Ayah ambil cuti pagi ini.
Peliknya.
Han Na Bi.
Selamat hari jadi.
Dan...
Terima kasih kerana menjadi anak ayah.
Terima kasih.
Ji Young suka coklat.
Ji Young, apa khabar?
Maaf, saya tak dapat datang lebih kerap.
Hari ini saya bawa pengikut sekali.
Dia tidak sebaik awak tapi dia okey.
-Pengikut? -Tidak?
Saya dah tolong awak. Saya patut jadi teman lelaki awak.
Ji Young, awak tak marah dengan saya?
Awak dalam air sejuk dan saya di sini.
Bolehkah saya hidup bahagia?
Saya nak berbuat begitu sekarang.
Bolehkah?
Boleh kita masuk?
-Maafkan saya. -Maaf.
Kapal yang bergerak. Maafkan saya.
-Tak mengapa. -Maaf.
-Awak ada tisu lagi? -Saya okey.
Mari masuk.
Saya patut bersihkan diri di tandas.
Tolong pegangkan.
Ia berlaku pada hari itu...
Helo?
Bukankah ini telefon Na Bin?
Ya. Dia pergi ke tandas.
Saya buat panggilan dari hospital.
Dia nak tahu jika berlaku sesuatu kepada Da Eun.
Da Eun dalam keadaan tak baik.
Saya rasa Na Bi patut bersedia.
Helo?
Helo? Helo?
Saya akan beritahu dia.
Ini dia.
Sebab Na Bi bunuh diri.
Kyung Whee!
Kenapa? Awak okey?
Tidak. Tiada masalah.
Dia akan tahu juga.
Terima kasih kerana ikut saya.
Tapi, bukan sekarang.
Saya tak nampak kacak?
Ya, Tuhan...
-Kita patut abadikan saat ini. -Apa awak buat ini?
Ayuh.
-Ambil gambar elok-elok. -Satu, dua, tiga.
Satu, dua, tiga.
Oh tidak!
-Awak gila? -Maafkan saya!
Saya akan buat yang baru.
-Betulkah? -Ya, tentulah.
Jangan lupa ganti telefon saya.
Selamat tinggal.
Han Na Bi.
Mari bersama hingga pagi.
Oh Kyung Whee!
Awak terlalu laju, awak tahu.
Atau kita boleh menonton filem di rumah saya?
Atau bermain permainan dan bercakap.
Apa?
Saya cuma nak bersama awak.
Kenapa?
Kita boleh jumpa esok.
Kenapa dengan awak?
Saya risau jika awak tidak ada bersama saya.
Saya ada janji temu makan malam dengan ayah hari ini.
Awak kena mengalah.
Makan malam bersama ayah?
Kami jarang buat begini tapi itulah yang kami akan buat.
Okey.
Saya jumpa awak esok pagi. Kita boleh pergi ke sekolah.
Okey.
Saya patut pergi sekarang.
Han Na Bi.
Hulurkan tangan awak.
Kenapa?
Hadiah hari jadi awak.
Bagaimana awak tahu?
Saya pengintip awak.
-Bodoh. -Ya. Bodoh.
Kenapa? Awak tak suka?
Lelaki memang mudah.
-Kenapa rama-rama? -Sebab awak rama-rama.
Aduh.
Saya dah berikannya ini.
I>Ia mengambil masa 10 tahun.
Cantik awak pakai.
Tentulah.
Selamat tinggal.
Hadiah daripada saya.
Han Na Bi!
Saya harap masa takkan bergerak dan esok tidak akan datang.
Saya berjumpa Ji Young hari ini.
Dulu saya tak boleh tapi Kyung Whee bersama saya hari ini.
Oh Kyung Whee.
Dia pelik tapi saya sukakan dia.
Dan ciuman pertama.
Hati saya masih berdebar.
Satu hari dari sekarang.
Esok adalah harinya.
Hai, Jin Wook! Kami peminat awak.
Apa maksud awak?
Jin Wook! Da Eun rindukan awak.
Da Eun rindukan awak!
Jin Wook, saya rindukan awak.
Helo?
Ini saya, Jin Wook.
Dia dah tahu.
Oh Kyung Whee!
-Awak nak ke mana? -Jangan pedulikan saya.
Kenapa dengan awak? Ini kerana Ha Na Bi tak ke sekolah?
-Dia akan datang. -Tidak, dia takkan. Saya perlu pergi.
-Buat saya faham. -Tiada masa.
Seul Ki...
-Apa... -Mari sini.
Mana dia pergi?
Beritahu kami.
Awak nak ke mana?
Awak perlu terima akibat untuk apa awak buat kepada saya.
Saya sibuk sekarang. Kemudian saja.
Apa yang dia cakapkan?
Saya tak peduli apa awak buat kepada saya.
Lepaskan saya sekarang.
Sibuk?
Itu membuatnya lebih sukar.
Tak guna...
Kerjakan dia.
Da Eun!
Awak okey?
Tunggu apa lagi? Pergi!
-Awak okey? -Ya! Pergi!
Saya telefon polis.
Habislah kamu semua!
Pergi!
Seul Ki...
Pergi!
Bertahanlah.
Terima kasih!
Da Eun. Waktu kematian, 09:15, 14 Julai 2007
Tunggu.
Berani awak!
Berani awak datang sini!
Ini salah awak.
Semuanya salah awak!
Kembalikan dia kepada kami.
Bawa dia kembali. Tolonglah.
Tolong!
Da Eun...
Awak patut berhati-hati!
Sila pergi ke Hospital Sarang! Penting!
Na Bi, tolonglah...
Tunggu saya...
Ada kemalangan.
Hei! Awak perlu bayar tambang!
Helo? Helo?
Han Na Bi? Awak okey?
Kyung Whee, sekarang saya...
Jangan cakap! Jangan fikirkan apa-apa!
Awak tak tahu macam mana saya datang untuk awak.
Kalau awak mati, saya pun mati juga.
Saya serius!
Awak di mana?
Apa?
Awak di mana?
Da Eun dah mati.
Saya cuba untuk bunuh diri...
...tapi tak boleh disebabkan awak.
Awak berikan begitu banyak.
Saya nak hidup.
Terima kasih.
Awak di mana sekarang?
Banyak yang saya nak beritahu awak.
Saya keluar dari hospital untuk jumpa awak.
Saya akan jumpa awak di sekolah.
Han Na Bi!
Oh Kyung Whee!
Saya akan datang untuk awak.
Tidak. Saya akan datang. Tunggu di sana.
Cepat.
Mungkin maut terlepas Na Bi...
...atau belum tiba masanya lagi.
Tolonglah...
Sekarang.
Saya patut bersyukur kerana berada di sini.
Saya ingin jumpa dia lagi.
Saya tak boleh ubah keadaan, tapi...
...saya boleh tukar pelakon.
Saya berjaya.
Pada masa itu.
Han Na Bi!
Tolong jangan mati.
Kenapa saya tak boleh mati?
Jangan ganggu saya!
Doktor!
Saya tiada sebab untuk hidup!
Pelajar gantung diri menggunakan pita tapi ia putus dan kakaknya nampak...
...dia terbaring di lantai.
Pernafasan dan nadinya stabil. Mungkin buku lalinya patah.
Hentikannya. Saya tidak mahu hidup!
Awak patut lebih tahu.
Itu bukan cara yang betul untuk bunuh diri.
Sila bersedia untuk sinar-X.
Biar saya tengok.
Cepat.
Saya mahu pergi tempat lain!
Sudah agak lama hujan...
Ia berita baik untuk peladang yang sangat perlukan hujan.
Akhirnya hujan.
Saya berharap ia hujan baik untuk semua...
Hari ini hari jadi saya. Tak nak cakap sesuatu?
Budak itu datang hari ini. Seperti yang awak cakap.
Sekarang semua orang percayakan awak.
Oh Kyung Whee! Buka mata awak!
Kyung Whee suruh saya beri pada awak...
...jika sesuatu berlaku kepada dia.
Han Na Bi!
Saya datang untuk selamatkan awak dari masa depan.
Saya tahu ia sukar dipercayai.
Mungkin awak fikir saya gila.
Jika awak ingin mengetahui sama ada ia benar, awak mesti hidup.
Itu saja cara awak akan tahu perkara sebenar.
Mulai sekarang, saya akan beritahu betapa kecewanya saya semasa awak mati.
Dan macam mana saya kembali kepada awak.
Dia bersama kekasihnya...
Kadangkala kita boleh hilang.
Kita tinggal bersendirian dalam gelap.
Awak tunggu di sana.
Saya akan datang kepada awak.
Di mana awak berada, saya akan cari awak.
Jadi, Han Na Bi...
Tunggu di sana.
Itulah bagaimana 10 tahun diambil untuk selamatkan awak.
Saya sangat gembira untuk beberapa hari...
...sebab saya boleh buat sesuatu untuk awak.
Perkara yang saya tak dapat lakukan selama 10 tahun.
Han Na Bi, awak selamatkan saya.
Saya nak selamatkan awak sekarang.
Jadi, awak perlu terus hidup.
Ceritakan tentang kehidupan awak.
Saya akan mendengar.
Hidup saya bahagia.
Han Na Bi...
...saya cintakan awak sejak kali pertama saya jumpa awak.
Makan dan kuatkan semangat.
Oh Kyung Whee tinggalkan surat untuk semua.
Ada yang percayakan dia dan ada yang salahkan saya.
Tetapi saya percaya dia dan teruskan hidup.
Sebab dia yang minta.
Esok adalah hari awak kembali.
Oh Kyung Whee, awak patut bangun dan hidup.
Seperti keajaiban yang awak tunjukkan, bangunlah.
Ya, ayah?
Jangan risau tentang kek.
Maaf, saya ada panggilan lain.
Jumpa lagi.
Teman wanita awak sibuk.
Saya akan datang lagi nanti.
Ada cerita tentang seseorang yang melalui perjalanan panjang.
Lagu ini untuk seseorang yang sedang menunggu.
Awak boleh menonton epilog di laman web kami.